အနာဂတ္ေကာင္းကင္

 

သူငယ္ခ်င္းေရ

ေမ႔ပစ္လိုက္စမ္းပါကြယ္

ေလာကဓံတရားရဲ႕ စီးခ်င္းထိုး

ညေနညိဳရီ လြမ္းဘြဲ႕ေတးေတြကို

မင္း ေမ႔ပစ္လိုက္စမ္းပါ



ေဟာဒီမွာေလ

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အလင္းအိမ္

အဲဒီေကာင္းကင္ႀကီးထဲ

လေရာင္ရႊဲတဲ႔ ေမတၱာတရားေတြ

အၿပိဳင္းအရိုင္း ဖူးပြင္႔ေနႀကတယ္



အနာဂတ္ေတးသီမယ္႔

စႀကဝဠာရဲ႕ နံရံမ်ားထဲ

ရင္ခ်င္းအပ္ အရိုးထြင္းစာေတြ

တသြင္သြင္ စီးဆင္းေနႀကတယ္



အပ်ိဳစင္လို သန္႔ရွင္းတဲ႔

ဝိဘဇၨနွင္းခြဲ လက္ေတြထဲ

မ်ိဳးကြဲတဲ႔ ေရာင္စံု စံပယ္ေတြ

စိတ္ခ်င္းထပ္ ေသြးနီးေနႀကတယ္



သကၠရာဇ္တိုင္းကို ယက္ေဖာက္မယ္႔

မိသားစု ပ်ိဳးခင္းထဲ

ေကာင္းကင္ႀကီးရဲ႕ ကရုဏာေတာ္ေတြ

ေစြးေစြးနီ ခ်ဳပ္သီေနႀကတယ္



အဆံုးအစမဲ႔ ပ်ံသန္းမယ္႔

အနာဂတ္ ရာဇဝင္ေတြထဲ

သိဂၤါရနွင္းရဲ႕ အလင္းနွစ္ေတြ

ေဖြးေဖြးလႈပ္ ႀကဲပက္ေနႀကတယ္



သူငယ္ခ်င္းေရ

ေမ႔ပစ္လိုက္စမ္းပါကြယ္

ေလာကဓံတရားရဲ႕ စီးခ်င္းထိုး

ညေနညိဳရီ လြမ္းဘြဲ႕ေတးေတြကို

မင္း ေမ႔ပစ္လိုက္စမ္းပါ



ေဟာဒီ ေကာင္းကင္ႀကီးထဲမွာေလ

က်န္စစ္မင္းရဲ႕ စြန္႔လႊတ္ၿခင္းေတြရွိတယ္

မာသာထရီဇာရဲ႕ ကရုဏာတရားေတြရွိတယ္

ဦးသန္႔ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတရားေတြရွိတယ္

ဆုိကေရးတီးစ္ရဲ႕ ယံုႀကည္ခ်က္ေတြရွိတယ္



သခင္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဇြဲသတၱိေတြရိွတယ္

ဗန္ဂိုးရဲ႕ ေနႀကာခင္းေတြရွိတယ္

ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ရဲ႕ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးေတြရွိတယ္

ယန္းေပါဆပ္ရဲ႕ ၿဖစ္တည္ၿခင္းေတြရွိတယ္

ဒဂုန္တာရာရဲ႕ နူးညံ႕ၿခင္းေတြရွိတယ္

ဒိုင္ေအာက္ဂ်နိစ္ရဲ႕ မီးအိမ္ငယ္ေတြရွိတယ္

ေမာင္ထင္ရဲ႕ ကိုေဒါင္းအလကၤာေတြရွိတယ္

ဘာထရန္ရပ္ဆယ္ရဲ႕ အသိပညာေတြရွိတယ္

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ရဲ႕ လူႀကိဳက္နည္းတဲ႔ေကာင္ေတြရွိတယ္

မာယာေကာ႕ဖ္စကီးလ္ရဲ႕ ေဘာင္းဘီဝတ္မိုးတိမ္ေတြရွိတယ္

ရွိတယ္.....
ရွိတယ္.....

ရွိတယ္.....
ရွိတယ္.....



သူငယ္ခ်င္းေရ

ေမ႔ပစ္လိုက္စမ္းပါကြယ္

ေလာကဓံတရားရဲ႕ စီးခ်င္းထိုး

ညေနညိဳရီ လြမ္းဘြဲ႕ေတးေတြကို

မင္း ေမ႔ပစ္လိုက္စမ္းပါ



ရင္႔ေရာ္အလြမ္းေတြ က်ကြဲၿပီး

ေကာင္းကင္ထဲ မင္းေရာက္တဲ႔တစ္ေန႔

ေၿပာၿပလိုက္စမ္းပါ႔ကြယ္



ေဟာဒီမွာ

ေကာင္းကင္ႀကီးေရ

ငါေသသြားခဲ႔ရင္ေလ

ေနာင္လာမယ္႔ အနာဂတ္ေကာင္းကင္ရဲ႕

ရႈမဆံုးယာခင္းပ်ိဳေတြ ေၿခရင္းမွာ

ငါ႔အရိုးကို ၿပာခ်ၿပီး

တစ္ဆိတ္.....

သြန္းေလာင္းေပးစမ္းပါကြယ္ ။






ညီလင္းႏိူင္